robotyka.zgora.pl

Papero (Partner-type Personal Robot) - niewielki gadający robot z sympatycznym wejrzeniem pomagający zagranicznym turystom na lotnisku Narita pod Tokio. Wyposażony w 8 mikrofonów i 9 sensorów dotykowych doskonale komunikuje się z otoczeniem. Turyści mogą wypożyczyć małego tłumacza, który zna miejscowy język i obyczaj, i umie się posłużyć technologią tłumaczenia wokalnego, opracowaną przez koncern NEC.

Robot jest ponadto skarbnicą wszelkiej wiedzy turystycznej, biblioteką przewodników, telefonem komórkowym i terminalem internetowym. Papero to pierwszy robot reagujący na sygnały wizualne i dźwiękowe, który jednocześnie konwersuje w kolokwialnym języku.

Papero ma "w głowie" 50 tys. japońskich słów, zna ponadto szeroką gamę zwrotów potocznych i slangowych oraz potrafi zrozumieć różne dialekty i akcenty. Jego angielski jest skromniejszy - "jedynie" 25 tys. słów. Zastosowana w nim technologia rozpoznawania i generowania głosu oraz technologia tłumaczeniowa znalazła już zastosowanie w kieszonkowych komputerach tłumaczeniowych NEC.

Robot rozpoznaje twarze, jest stanie zrozumieć kilka osób mówiących do niego jednocześnie, umie też przeszukiwac internet by znaleźć odpowiedzi na zadawane mu pytania. Potrafi śpiewać i tańczyć, podawać prognozę pogody. Producenci chcą także sprzedawać swojego robota także jako "opiekunkę" do dzieci. Paoero znajduje podopiecznych, odbierając sygnały z nadajników, w które są wyposażone maluchy. Używając telefonu komórkowego, rodzice mogą jego elektronicznymi "oczami" (kamerami) zobaczyć, co aktualnie dzieje się w domu, i porozmawiać z dziećmi.

Firma NEC poszła za ciosem, i opracowała nową, mniejszą wersję swojego robota - Papero-mini.

Papero-mini jest dwa razy lżejszy i prawie dwa razy mniejszy od swojego poprzednika. Posiada również lepszy sprzęt i lepsze oprogramowanie, poszerzające jego zdolności - m.in. komunikacyjne.

Powstała także wersja robota Papero, rozpoznająca smaki - nazwano go Winebot.

Źródło: 4press